Mijn eerste ervaring met Breathwork

Blog

door Fien Van Rentergem

20/09/2026

Eergisteren mocht ik tijdens het afsluitevent van de Breakthrough Academy van Els Van Laecke voor het eerst kennismaken met BreathWork, begeleid door Cathy van Embodiq.

En amai… wat was dát.

Het bracht me op een bepaalde manier terug naar mijn ervaring tijdens Unleash the Power Within van Tony Robbins in Birmingham. Naar wat er kan gebeuren wanneer je even uit je hoofd komt en je lichaam mee laat spreken. Ik heb de voorbije jaren al zoveel ervaren rond lichaamswerk en het opruimen van de shit die we bewust en onbewust met ons meedragen. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor de generaties die na mij komen. Dat werk heeft mijn leven al ZOVEEL verrijkt.

En eergisteren mocht ik opnieuw voelen wat er gebeurt wanneer je jezelf daarin helemaal durft laten gaan.

Wat Cathy daar neerzette, vond ik oprecht indrukwekkend. De professionaliteit waarmee ze de sessie begeleidde, maar ook haar stem… Die vrouwelijke zachtheid in haar stem gaf me zo’n veilig gevoel. Op een bepaald moment had ik echt het gevoel dat ze alleen maar tegen míj aan het praten was. Dat ik daar alleen lag met haar stem en de muziek. Terwijl we in werkelijkheid met negen mensen in die ruimte lagen.

Dat zegt voor mij alles over hoe veilig die setting voelde.

Geen schroomte. Niet bezig zijn met wat iemand anders misschien zou denken. Niet nadenken over hoe iets eruitziet. Gewoon voelen wat zich aandient en het ruimte geven.

Tranen. Boosheid. Beweging. Geluid. Whatever er kwam.

Het mocht er zijn.

En dat was zó bevrijdend.

Pas achteraf besefte ik trouwens dat wat ik zelf deed óók iets had betekend voor iemand anders in de ruimte. Een van de andere deelneemsters kwam naar me toe en bedankte me. Ze vertelde me dat doordat ik mezelf de toestemming had gegeven om me helemaal te laten gaan, zij voelde dat zij dat ook mocht. Dat mijn voorbeeld haar de permissie had gegeven om zelf los te laten.

Dat raakte me.

Want ik lag daar helemaal niet met anderen bezig. Integendeel. Voor mijn gevoel was ik alleen. Ik deed wat mijn lichaam op dat moment nodig had, zonder mezelf af te vragen hoe dat eruitzag of wat iemand daarvan zou vinden.

En blijkbaar zit ook dáár iets heel krachtigs in: wanneer één iemand zichzelf toestemming geeft om te voelen, kan dat voor iemand anders de veiligheid creëren om hetzelfde te doen.

Er zit zoveel in deze ervaring dat ik meeneem naar mijn eigen coachingsessies. Niet om te kopiëren wat Cathy doet, maar wel in hoe belangrijk veiligheid is. Hoeveel verschil een stem kan maken. Zachtheid. Aanwezigheid. Niet invullen wat iemand moet voelen. Geen emotie proberen creëren. Maar een omgeving neerzetten waarin iemand voelt: wat er ook komt, het mag er zijn.

En misschien is dat wel mijn grootste inzicht van de afgelopen dagen.

We hoeven niet voortdurend dingen weg te doen, te verwijderen of koste wat het kost “los te laten”.
Misschien mogen we gewoon wat meer ruimte maken.

Ruimte voor wat zich aandient.
Ruimte voor wat pijn doet.
Ruimte voor wat geweest is.
Ruimte voor wat er nog altijd is.
Maar óók ruimte voor alles wat daarnaast opnieuw mag ontstaan.

De dag erna voelde ik dat zelfs heel letterlijk. Ik had zóveel energie. Ik heb mijn hele huis gepoetst en ben daarna mijn praktijkruimte nog verder gaan verfijnen. Opruimen, herschikken, veranderen… Meer ruimte. Meer rust.

Alsof mijn omgeving vanzelf mee mocht volgen met wat er vanbinnen gebeurd was.

Dankjewel Cathy. Voor de ervaring, voor je professionaliteit, voor die ongelofelijk veilige bedding en vooral voor de manier waarop je ons daarin hebt meegenomen. Ik kom absoluut bij je terug voor nog meer verdieping.

Een aanrader van formaat.
Topwijf. ❤️

deel via