Er bestaan dagen die je “feestdagen” noemt,
maar die aanvoelen als examens waar je nooit voor hebt kunnen studeren.
Jaarwisseling is er zo eentje.
De wereld roept: nieuw begin! nieuwe kansen! frisse start!
Maar jij kijkt naar een kalender en denkt: nog een jaar waarin mijn kind niet hier is.
Als jij je vanavond niet “feestelijk” voelt, dan ben je niet ondankbaar.
Dan ben je een mama met liefde, gemis en een lichaam dat probeert te leven met het onleefbare.
Jaarwisseling is een cocktail van dingen die rouw harder laten binnenkomen:
Collectieve verwachtingen: iedereen “moet” blij zijn
Sociale druk: bezoeken, verplichtingen, prikkels
Triggers: vuurwerk, muziek, herinneringen, foto’s
Het aftelmoment: een symbolische grens die voelt als verraad (alsof je je kind “achterlaat”)
Zinnen die steken: “Op naar een beter jaar” of “Je moet vooruit kijken”
En misschien het meest pijnlijke:
jaarwisseling maakt zichtbaar dat de wereld doorloopt, terwijl jouw wereld voorgoed veranderd is.
Ik geef je toestemming, hier en nu:
je hoeft niets te vieren.
Je hoeft ook niet “gezellig” te zijn.
Je hoeft niet te bewijzen dat je “het een plaats hebt gegeven”.
Je mag kiezen wat jij nodig hebt.
En kiezen is niet egoïstisch. Het is herstel.
Pak even pen en papier. Beantwoord 3 vragen:
Wat is mijn grootste trigger vanavond?
(Vuurwerk? drukte? alcohol? het aftelmoment? sociale praat?)
Wat is mijn minimum-doel?
Bijvoorbeeld: “Ik wil veilig thuiskomen.” of “Ik wil niet over mijn grenzen gaan.”
Wat is één vorm van zachtheid die ik mezelf gun?
Een warm bad. Oordoppen. Een wandeling. Een veilige vriendin. Vroeg naar bed. Een kaars.
Laat het simpel. Rouw houdt niet van ingewikkelde plannen.
Soms is het niet de vraag wat je voelt… maar wat je moet antwoorden.
Hier zijn zinnen die werken, zonder dat je hoeft uit te leggen:
“Dankjewel. Ik doe het rustig aan.”
“Dankjewel. Het is een moeilijke periode, dus ik hou het klein.”
“Ik wens jou ook zachtheid.” (neutraal, warm, geen “blij” nodig)
“Ik ben er even stil van vandaag.”
“Ik vier niet echt, maar ik waardeer je bericht.”
Je mag ook gewoon glimlachen. Of een hartje sturen.
Je bent niemand een uitgebreide versie van jezelf verschuldigd.
Als je één ding meeneemt uit dit artikel, laat het dit zijn:
grenzen zijn geen hardheid. Grenzen zijn herstel.
Kies één standaardzin die jij vanavond herhaalt als een kapotte plaat (dat is de truc):
“Ik kom kort.”
“Ik ga niet mee aftellen, maar ik wens jullie een fijne avond.”
“Ik merk dat het me te veel prikkels geeft, ik ga even naar buiten.”
“Ik vertrek om … uur.” (zodra je het uitspreekt, is het een afspraak met jezelf)
Tip: zet een alarm op je telefoon met een neutrale melding: “NU NAAR HUIS.”
Niet omdat je zwak bent. Omdat je slim bent.
Veel mama’s voelen rond middernacht een klap.
Niet omdat ze “dramatisch” zijn.
Maar omdat het lichaam symboliek begrijpt.
Probeer dit, als het moment nadert:
Leg één hand op je hart en één op je buik
Adem in 4 tellen, adem uit 6 tellen
Zeg zacht: “Ik neem jou mee. Ik laat jou niet achter.”
Je kind is niet in 2025 gebleven.
Je kind leeft in jou, in je liefde, in je moederschap.
De kalender beslist daar niets over.
Als je houdt van iets tastbaars:
Steek een kaars aan (dit is je “plek” voor je kind)
Schrijf één zin:
“Dit jaar neem ik mee…” (liefde, herinnering, naam, zachtheid)
Schrijf één belofte aan jezelf:
“Ik mag het klein houden.” of “Ik hoef niet te presteren.”
Kies één woord voor het jaar (ankerwoord)
Leg je papier onder de kaars of in een doosje dat “veilig” voelt
Geen grote ceremonie. Alleen erkenning.
1 januari kan voelen als een lege kamer.
Maak het jezelf makkelijker met een “soft landing”:
Plan niets vóór de middag
Drink water, eet iets warms
Vermijd sociale media als die te luid is
Kies één microtaak: douchen, wandelen, bed opmaken, soep
Vraag één veilige persoon: “Mag ik even niet praten, maar wel samen zijn?”
Rouw is niet alleen verdriet. Het is ook overprikkeling, vermoeidheid, ontregeling.
Rust is geen luxe. Rust is onderhoud.
Als jij voelt: “Ik wil dit jaar niet overleven op wilskracht alleen”, dan is dat een belangrijk signaal.
In mijn coachingpraktijk I Am Fine begeleid ik mama’s die een kind verloren zijn.
Niet om “het los te laten”, maar om het draaglijker te maken.
Zacht, eerlijk en zonder druk.
👉 Je kan hier een gratis kennismakingsgesprek aanvragen.
Of stuur me het woord NIEUWJAAR via een berichtje, dan stuur ik je 1 persoonlijke zin die je vanavond kan gebruiken om je grenzen te bewaken.
Je hoeft dit niet te kunnen.
Je hoeft dit alleen maar te mogen.
